Bu 10 ürün piyasaya sürüldü ama hem onları piyasaya süren, hem de alanlar pişman oldu.

Bugün kullandığımız cep telefonu, tablet gibi elektronik cihazların son hallerini alması, genellikle birçok başarısızlıktan alınan dersin bir ürünü. Bu yazımızda bir araya getirdiğimiz 10 cihaz, bu başarısızlıkların en iyi örneklerinden.

Piyasaya büyük beklentilerle sürülen bu ürünlerin bazıları piyasada birkaç ay bile kalmayı başaramadı. Bunun nedeni bazen yüksek fiyat, bazense işlevsellik bakımından eksiklikti. İşte varlığı ile yokluğunu pek hissetmediğimiz o 10 cihaz.

LaserDisc’ler (1978)

1950’lerin sonralarında geliştirilen teknolojinin tüketicilere ulaşması 20 sene sürdü. Bu biçimi kullanan ilk film, Jaws idi. Boyutu bir plak boyutuna yaklaşan disk, fazlasıyla büyüktü ve dolayısıyla kullanımı oldukça zordu. Bir çizik, oldukça pahalı olan LaserDisc’i kullanılmaz bir hale getirebiliyordu. LaserDisc, bir süre sonra “yanıyor” ve aynı diski yeniden satın almanız gerekiyordu. Diske kayıt yapmak da mümkün değildi.

3DO (1993)

İlk kez kartuşlar yerine CD’ler ile çalışan bir cihaz olan 3DO’nun aslında potansiyeli vardı. Ancak 699 dolarlık fiyatı onu bir oyun sistemi için fazlasıyla pahalı yapıyordu. Oyunların da yavaş yayınlanması, onu başarısızlığa sürükledi.

CueCat Scanner (1999)

Kedi şeklindeki bu barkod okuyucusu, sizi tarattığınız ürünle ilgili bilgierin bulunduğu bir web sayfasına yönlendiriyordu. Ancak kişisel bilgilerinizi vererek kayıt olmanızın gerekmesi ve tarattığınız tüm barkodların üretici tarafından depolanması, büyük gizlilik endişelerine yol açtı.

3Com Audrey (2000)

Sadece internette gezinme amaçlı üretilen cihaz, bir telefon hattına bağlanarak çalışıyordu. Kadınlar için mutfakta kullanılmak üzere tasarlanan cihaz, piyasada sadece 8 ay kalabildi.

Apple Power Mac G4 Cube (2000)

1.600 dolarlık bilgisayar, pahalı olduğu gibi yükseltilmesi de zordu. Isı problemleri yaşayan cihazın üzerinde zamanla çatlaklar oluşabiliyordu. Fanı olmadığından cihazı çok uzun bir süre çalıştıramıyordunuz ve dinlendirmeniz gerekiyordu.

Nokia N-Gage (2003)

Game Boy Advance kullanıcılarının ilgisini uyandırmak isteyen Nokia, 2003’de N-Gage’i piyasaya sürdü. Cihazın telefon için çok fazla düğmeye sahip olması şikayet konusu olmuştu. 299 dolar’lık fiyatı da bir telefon için oldukça pahalıydı.

Sony Mylo (2006)

Bir mesajlaşma cihazı olan Mylo, sadece Wi-Fi ile çalışıyor ve mobil ağları desteklemiyordu. Zamanın en ünlü anında mesajlaşma hizmetlerinden AIM için de destek vermiyordu.

Peek Email Device (2008)

Tek amacı e-posta gönderip almak olan cihaz, bir telefon işlevini görmüyordu ve kısa mesaj gönderemiyordu. Bu kısıtlı işlevlerine rağmen cihaz, 99 dolar gibi pahalı sayılabilecek bir fiyata sahipti. Cihaz, T-Mobile”ın 2G veri ağını kullanıyordu ve bunun için ayda 19.95 dolar ödemeniz gerekiyordu.

Cihazın basılan tuşları geç algılaması, HTML mesajları düzgün açamaması, PDF’leri açmaması, IMAP desteği vermemesi de diğer eksilerindendi.

JooJoo (2010)

Sık sık kilitlenen tablet, web’de dolaşmaktan da başka pek bir işe yaramıyordu. Ekranı ise çoklu dokunmatiği desteklemiyordu. Oldukça ağır olan tabletin fiyatı da hiç hesaplı değildi (499 dolar). 3G, PDF okuyucu, Exchange de desteklemiyordu. Tüm bu yaptıklarına karşın pili de birkaç saatten fazla gitmiyordu.

Microsoft Kin (2010)

Piyasada 50 gün bile kalamayan cihazlar, mesajlaşmayı seven gençlere yönelik geliştirilmişti. Hedef kitlesi oldukça küçük olan cihaz, “güçsüz” olarak değerlendirilmekle de kalmamıştı. Cihaz, Facebook ve Twitter’a girebilmek için bir veri planına ihtiyaç duyuuyordu (ayda 70 dolar).. (Hürriyet)

Reklamlar

ALATURKA AİLESİ ÜYELERİ NE DİYOR?